Członkowie rodziny

Franciszek Mioduszewski  (1884-1941) legionista, major WP,  wicewojewoda nowogrodzki, odznaczony Krzyżem Niepodległości i Trzykrotnie Krzyżem Walecznych, aresztowany w 1940 r. przez NKWD wraz z synem Stanisławem marynarzem Dywizjonu R. RKO, aresztowany przez NKWD i wywieziony na Syberię (zginął w 1941 r.)

Wanda Mioduszewska  (1886-1977) ur. w Orszy, z domu Kwiatkowska

Stanisław Mioduszewski (1908-1991) – Syn Franciszka ur 17.02.1908 r. , żeglarz, podróżnik, autor reportaży, książek podróżniczych i wierszy głównie o tematyce marynistycznej. Marynarz Dywizjonu R. RKO. W czasie II wojny światowej był więźniem Pawiaka, nastepnie był internowany w Szwecji, potem był w Anglii i w ZSRR. Po wojnie wrócił do Polski.
Wybrane publikacje: „100 stopni długości wschodniej” (Wydawnictwo Morskie, 1962), „Jachtem przez dżunglę Nigerii” (Wydawnictwo Morskie, 1964), „Pod flagą kupców ryzykantów” (1969), „W labiryncie delty Nigru” (KiW, 1971), „Kwora – córka delfinów” (KAW, 1984), „Zatopione okręty” (poezja), „Ocean” (poezja).

Józef Mioduszewki (1922-2008) Syn Franciszka ur. 12.08.1922 r. w Krakowie. Walczy na froncie jako ochotnik WP od września do października 1939 r. W konspiracji najpierw w okręgu Nowogródek, a od stycznia 1942 r. w Warszawie, gdzie przechodzi szkolenie wojskowe – kurs dla podchorążych, otrzymując stopień kapral pchor. Walczy w Powstaniu Warszawskim na Żoliborzu, przechodzi do Puszczy Kampinoskiej, przydział III szwadron 27 pułku AK. Brał udział w następujących walkach: Dworzec Gdański, Zaborówek, Brzozówka, Ławy, Kiścinne – Roztoka, Pociecha, Krogulec, Marianów, Piaski, Pilaszków, Zaborówek – Leszno, Budy – Zosina / Jaktorów, lasy kieleckie. Po Bitwie Jaktorowskiej przeprowadza kawalerzystów, pluton żołnierzy do lasów Koneckich. Tam dołącza do III baonu „Kampinos” por. A. Pilcha – „Doliny” 25 pp. W październiku 1944 zostaje ranny w lewy bark w walce z Niemcami pod Hutą Przysuską. Po podleczeniu wraca w połowie grudnia 1944 do oddziału „Doliny” spotykając oddział w majątku Kraśnica. Walczy do czasu urlopowania, do 17 stycznia 1945 roku. Po wojnie tworzy samodzielny oddział kawalerii – stając na jego czele jako dowódca oddziału antykomunistycznego działając od marca 1945 do końca 1945 roku. W tym czasie uwolnił 40-tu akowców wiezionych z zamku Lubelskiego do więzienia w Rawiczu. Dużą część uratowanych z transportu włącza do swego oddziału. Ujawnia się dopiero w 1947 roku. Został wnioskowany przez d-cę por. cc. A. Pilcha „Dolinę” i d-cę 27 puł. do odznaczenia Orderem Virtuti Militari.

Na stałe osiada w Białym Borze, gdzie zostaje m.in. v-ce dyrektorem stadniny koni. To u niego wielokrotnie spotykają się wojenni ułani i odwiedza go mjr. A. Pilch z londyńską delegacją. Biały
Bór staje się przez lata swoistą bazą dawnych kresowych partyzantów AK weteranów walk o niepodległość. Odznaczony wieloma orderami m.in.:  Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych, Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej 2 x., Warszawski Krzyż Powstańczy „Stolica” AK i wiele innych. Pośmiertnie uhonorowany tytułem Bohatera Łomianek przez Radę Miejską i Burmistrza Łomianek,

Felicja Mioduszewska (1916-2012) z domu Zapałowska

Wojciech Mioduszewski  Syn Józefa ur. 04.12.1947 …  Uczestnik zawodów i konkursów konnych, zwycięzca Konkursu skoków AKJ 1967 , II miejsce w zawodach  Toruń 1968 …